หากเทียบความรักกับการเดินทาง

หลายคนเฝ้ามองหารักแท้ราวกับ

คนหลงทางใฝ่หาบ้านอันอบอุ่น

หมู่ดาวมากมายส่องแสงระยิบหลอกตา

จะมีสักกี่คนที่จะรู้ว่า

ดวงดาวใดกันที่เป็นดาวเหนือ

ดังนั้นอาจจะไม่แปลก

หากเราพบว่าดาวที่เราเฝ้าพึ่งพิงมานาน

จะเป็นเพียงแค่สิ่งที่ทำให้เราหลงทางมากขึ้น

อย่าเพิ่งท้อแท้...

เมื่อหมดแรงก็จงหยุดพัก

รอเวลาที่ตะวันจะลับแสงลง

เริ่มมองหาดาวเหนือที่ยังคงเปล่งประกายรออยู่

ณ จุดเดิมอีกครั้งและเราก็อาจจะได้พบ

"บ้าน"

edit @ 17 Oct 2007 13:09:14 by เจ้าหญิงขั้วโลกเหนือ

สุดท้ายก็...เพื่อนกัน

ต่อจากเอนทรีที่แล้วที่อยากเก็บไว้ทั้งสองคน

ถ้าวันนั้นคือการเริ่มต้น

เอนทรีนี้ก็คงเป็นบทสรุปของละครเรื่องนี้หละค่ะ

........................................................................................................

แม้ว่าจะอยากเก็บไว้ทั้งสองคน

แต่สุดท้ายแล้วก็ไร้ทางเลือกอยู่ดี

แม้จะเจ็บปวดวักแค่ไหน

สุดท้ายก็ต้องยอมรับมันให้ได้อยู่ดี

เราลดระดับความสัมพันธ์ลงมาเป็นเพื่อนกัน...เหมือนเดิม

นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว

แต่ทำไมฉันก็ยังเสียใจอยู่เหมือนเดิม

เจ็บปวดทุกครั้งที่พบเจอ

เสียใจทุกครั้งที่นึกถึง

จะว่าไปแล้วความจริงก่อนที่เรื่องราวจะจบ

มีโจทย์หนึ่งที่เค้าต้องเลือก

คือระหว่างเพื่อนกับฉัน...

แต่สุดท้ายแล้วเค้าก็เลือกเพื่อน

ก็ดีแล้วแหละ...

เค้าคงจะเลือกถูกแล้วแหละ

ฉันมันก็เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง

หน้าตาธรรมดาๆ ไม่ได้สวยเหมือนใครๆ

แม้แต่คนที่รักฉันยังรักษาไว้ไม่ได้

ขอบคุณนะที่ถึงแม้ว่าเราจะจบกันแล้ว

เธอก็ยังคุยกับเราเหมือนเดิม

ขอบคุณอีกครั้ง...ขอบคุณ

สุดท้ายก็เพื่อนกัน...

...อย่าเลย อย่าบอกให้ฉันเลือกเลย

เพราะฉันไม่เคยรู้เลย ไม่รู้ว่าจะเลือกใคร

ขาดเธอคงเหงา ขาดเขาก็คงเสียใจ

ไม่อยากจะเลือกใคร...

อยากเก็บเธอเอาไว้ (ทั้งสองคน)...

ตอนนี้รู้สึกเหมือนเป็นคนเลวยังไงชอบกล

เหมือนพวกโลภมาก หลายใจ...

ฉันเคยชอบผู้ชายคนหนึ่ง...แต่มันก็เมื่อสองปีที่แล้ว

เค้านิสัยดีมาก เป็นสุภาพบุรุษ

แต่เค้าไม่เคยแสดงออกเลยว่าเค้ารักฉันรึเปล่า

จนในที่สุดเราก็เลิกกัน...

เราตกลงลดระดับความสัมพันธ์จากแฟนมาเป็นเพื่อน

....................................................................................

วันเวลาผ่านมาจากนั้นเกือบจะสองปี

ณ วันนี้

ฉันกำลังตกหลุมรักใครซักคน

ฉันกำลังอินเลิฟแบบโงหัวไม่ขึ้น

แต่มันเหมือนว่ามันจะเป็นความรักของฉันเพียงคนเดียว

เราแค่เคยไปดูหนังด้วยกันเพียงครั้งเดียว

แต่ฉันแอบชอบเค้ามาเกือบจะ 7 เดือนแล้ว

ฉันส่งข้อความหาเค้าทุกวัน

ฉันแอบมองเค้าอยู่ทุกวัน

ทีแรกฉันก็แค่ปลื้มเล่น ๆ

แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ฉันจะกู่ไม่กลับเสียแล้ว

ฉันตกหลุมพรางของเค้าเข้าให้ซะแล้ว...

จะว่าไปเค้าก็เหมือนว่าจะชอบฉันเหมือนกันนะ

แต่ก็อย่างว่า...ฉังคงคิดไปเอง

............................................................................

จะเชื่อหรือไม่ก็ตามไม่ว่าเวลาจะผ่านมานานเท่าใด

ฉันก็ยังจดจำผู้ชายคนนั้นไว้ในหัวใจของฉันเสมอ

ฉันไม่เคยลืมเค้าได้เลยแม้แต่ซักนาทีเดียว

เค้าเป็นผู้ชายที่ฉันรักนะ...

ไม่สิ!!เรารักกันต่างหาก...

ความจริงเรารักกัน และก็ยังรักกันอยู่

แต่สิ่งที่ทำให้เราลดระดับความสัมพันธ์ลง

ก็เป็นเพราะว่า...เราไม่เข้าใจกัน

และฉันก็ดันทำตัวเป็นนักบุญใจกว้าง

ตัดสินใจเดินออกจากชีวิตเค้าเพียงเพราะ

ใครซักคนที่เรียกตัวเองว่าเพื่อน...

เดินเข้ามาหาฉันแล้วบอกว่า

"ฉันชอบแฟนเธอ"

ฉันดูโง่มากเลยใช่มั้ยที่ตัดสินใจแบบนั้น

ไม่ว่าจะยังไงก็แล้วแต่ทุกวันนี้ฉันก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม

แต่มีอีกสิ่งหนึ่งที่ฉันเปลี่ยนไปก็คือ

มีใครอีกคนที่เดินเข้ามาในขีวิตฉัน

ดูเหมือนว่าเค้าจะมาทำหน้าที่ซ้ำซ้อนกัน...

ถ้าเป็นอย่างนั้นมันคงแย่น่าดูเลยใช่มั้ยคะ

.........................................................................................

แล้วฉันควรทำอย่างไรดีเนี่ย

ในวันที่ฉันต้องตัดสินใจเลือกใครซักคน

คนที่รัก กลับไม่เคยให้

คนที่ให้ กลับไม่ได้รัก

เศร้าจัง...